kardeşim teşekkür ederim yanıtın için ama ben ondan başkasını düşünemiyorum ki.. tamam diyorum bitiricem artık kafamda, nefret ediyorum diyorum ama gördüğümde veya sesini duyduğumda gene kendi kendimi kandırdığımı farkediyorum. ben onu gerçekten hiç kimsenin sevemeyeceği kadar çok seviyorum. canımı tehlikeyee atabilecek kadar. onun için ömrümü feda edebilcek kadar çok.. öyle çaresizim ki kimseye de anlatamıyorum böyle hergün kendi kendimi yiyip bitiriyorum. anlatmak istiyorum aslında ama dalga geçer diye korkuyorum. benimle aslında böyle bir durumda konuşmaması lazım çünkü gerçekten çok canını yaktım istemeden. çok sevdim erkek rolünü yaptığım kişiyi. canını verebilcek kadar çok seviyordu o da. yüzüme bile bakmaması lazım ama konuşuyoruz yine de. öyle çok şeyler yaşadım ki onla. bir de benim yüzüme nasıl bakabiliyor gerçekten anlamıyorum. hiç mi utanmıyor. çünkü çok şeyler yaptı ama beni erkek sandığı için. bir anda unutması imkansız di mi ama. bana inat sanki biriyle çıkıyormuş gibime geliyor. ama bu olayı öğrendiğinde hep yanında oldum. telefonla aradım üzülme diye birgün öyle bir ağladı ki unutamıyorum unutamıyorum diye. bunu söleyen biri. aradan bir ay geçince nasıl unuttum bir başkasını seviyorum diyebiliyor anlamıyorum. ama gerçekten aşık etmiştim onu. bak kendimden biliyorum aşığım ona ne yapsam da unutamıyorum, o da sanırım benim gibi ama bir boşluk içindeyken sarılacak birine ihtiyacı vardı. ve şu an çıktığı kişiye dayandı. benim konum çok karışık anlatsam daha neler var ama işte eşcinsel olmak gerçekten çok ama çok zor kardeşlerim!