aşk anlamsızdır.

modern toplumun her şeyin anlamını sorgulayıp içini boşaltması neredeyse sıradandır; aşk ise dillere pelesenk olmasının dışında hep aranan ya da göndermeler yapılandır. yeni bir metafor eklemek gerekirse aşk, beceriksiz operatörlerin ellerinde ameliyat masasında kalmıştır; anestezi etkisi hızla kaybolurken iç organları dağılmış, alelacele toplanmış, dikilmiş, içinde gazlı bezler, paslı makaslar unutulmuş bir enkaz bırakmıştır. hızlı tüketim çağının kullan-at tüketicilerinin aşkı tarif ve yaşayışları esefle kınanırken romantikler "sevgi pıtırcıkları" olarak tukaka edilmekten kurtulamamıştır.

aşkın bir ilişkilenme biçemi olduğu pek akıllarda yer etmez ilişki de aşk ya vardır ya yoktur ilişkinin kendisinin aşk olabileceği ve nihayetinde kendisini yok edeceği kabul görmez.

her aşk yeniden aşkı anlamlandırma uğraşıdır; bir yandan daha öncekilerden farklı olduğu haykırılırken içten içe daha önceki deneyimlerden aktarılanlar ile yeni bir sevme ve tutkuyu zirvede tutma girişimidir. Kimin kime niçin aşık olduğunun anlaşılamamasının sırrı belki de kişilerden bağımsız oluşunda yatar aşkın. her aşk platoniktir bu bağlamda; karşılığını bulması için sevmez kişi sevdiğinin sevebilme ihtimali ile bileylenen makas gibi hep birbirine kavuşacakken teğet geçer.

Aşk anlamsızdır; tanımlı duygular kümesinden seçilen aşka ait bütün önermelerin geçerliliği bireyselliğin sınırında tökezler.

Atilla A.