Submitted by
hikayeci72 on Perşembe, 10 Ağustos, 2006 - 09:57
Bugüne kadar birçok eyleme katıldım ama şiddetle burun buruna ilk defa gelişimdi. Sokak eylemlerinde en fazla insanların şaşkın veya alaycı bakışlarıyla karşılaşmıştım. Tabii ki birçok arkadaşlarımız başka başka yer ve zamanlarda neredeyse hergün şiddetle burun buruna yaşıyorlar ama eminim ki bu öfkeli kalabalıkla onlar da yüzyüze gelmemiştir. Korktuk ama benim için en önemlisi o dayanışma ve kenetlenme duygusuydu. İnsana çok fazla güven veren bir şey.
Bir şeyi daha gözden kaçırmamak lazım; 2005'te Kaos GL, 2006'da Lambdaistanbul, Bursa Gökkuşağı ve Ankara'da Pembe Hayat dernekleşti. Kayıtlı örgüt sayısı bir anda 4'e ulaştı. Uzun zamandır, özellikle de son 6 aydır travesti ve transeksüel arkadaşlara sistematik şiddet uygulayan devlet ve gizli yardımcıları karşılarında örgütlü mücadele veren insanlarla yüzyüze gelmenin şokunu da yaşadı.
Şiddet, biz görünür oldukça daha fazla ve daha aleni olacaktır ama önemli olan birbirimize destek olup mücadele etmektir.
.jpg)
"İnsan hakları meselesi kolay hallolur diye düşünüyorsanız ben de size 'Önce eşcinsellerin problemlerini halletmeliyiz. Hani şu yoklarmış gibi saydıklarımızın' derim. Bana göre asıl bölücü olan eşcinselleri saymayanlar. Bunun başörtüsünden ne farkı var ki! Başörtülüler üniversiteye giremiyor. Eşcinseller ise hiçbir yere. İş bulamıyorlar, onlara yaratık gözüyle bakılıyor, arkadaşlık etmek bile ayıp karşılanıyor"
“Gay'lik toplumsal bir sorun değil, o sapkınlığa giriyor. (…) Kadın erkek ilişkisini yasaklarsan, insan sonunda kendi cinsiyle ilişkiye girmeye başlıyor. Cinsellik içgüdülerle oluşuyor, ihtiyaç olduğu için de bir noktada dışa vurum yaşanıyor. Bu da sapkınlıklara yol açabiliyor.”
“Oğlunun kafasındaki baba resmini yıkarsan, tabii ki anneyi örnek alır. Ondan sonra da kadın gibi davranmaya baslar. Oğlum, bir gün çıkıp da bana bunu söylerse 'Hay, ağzıma tüküreyim beni' der, dönüp kendime bakarım.”
