Gözlerimi açtım...kabuslar içinde uyandığımda hayatta başka bir gökyüzü daha var yalanını hatırlatsın diye seçtiğim melodinin tüm notalarında yokluğunu anımsayarak...sevmiyordum sabahları..yalnız yatağımdan sancılarla uyanıp birazdan hayata karışacağım gerçeğiyle uyanmayı sevmiyordum...biliyordum ki bu şehirle aynı koordinatta değildin,sen küçük bir kasabada aşina sokaklarda ayak izlerinin üzerinden yürümeyi seçmiştin çünkü,küçüktün....Bense kocaman bir şehirde her sabah aynı otobüse binerek,aynı yerden aynı pohaçayı alarak buraya alışmaya çalışıyorum...senin gibi adımlarımın üzerinden yürümek istiyorum yalnızca..yabancılığın verdiği o hiçliği yaşamak daha cok sensiz tenimi acıtmasın diye..

   Kadınlar görüyorum...vücudlarının her milimetresinde sana benzeyen,tanıdık bir karaparçası bulabilmek için.O karaparçalarınıda seni sevdiğim gibi sevebilme ihtimallerine inanabilmek için.Yine bir kalem yine bir kağıt..Ve sana gönderilmemiş mektuplar biriktirip satır aralarına isminden yağmurlar oluşturuyorum...yürüyorum adımlarımı adımlarının üzerine denk getirebilme ihtimalleri için....

((esmerfırtına))