A.A Rumuzu ile yaşadıklarını anlatan sevgili arkadaşıma göstermiş olduğu bu büyük gayret ve sonunda mücadelesinin başarısını kutluyorum.Galiba çok zor günler ve sıkıntılı anlar yaşamıştır.Çünkü bende kendisinin yaşadığı çok daha farklı bir sıkıntıyı yaşadım. Bende 32 yaşında bir eşcinselim. 1995 yılında bağlı bulunduğum askerlik şubesi tarafından Ankara polatlı topcu okuluna acemi birlik görevimi yapmak için gönderildim. Tabiki ailem ve çevrem ayrıca şuanki bilgilerim ve tecrübem olmaması nedeniyle sesimi hiç çıkaramadım kuzu kuzu gittim. Fakat ses tonumun inceli nedeniyle malesef gittiğim yer acemi birliği erbaş eğitim veren bir askeri kuruluşmuş.Orada bulunan bir üst teğmen tarafından ses sorunum nedeniyle beni ve birkaç farklı davranış sorunu yaşayan kişiyi büyük bir angara götürerek değişik şekillerde sorguladı. Bana senin sesin neden kız gibi çıkıyor sakın sen ipne top olmayasın gibi sorular sorunca dayanamadım ağlamaya başladım. Bu olay ilk o birliğe katıldığım 8 inci gün olan bir durumdu. Zaten alışmadığım bir ortam değişik bir dünya uyum sağlayamamış bir şekilde davranış sergiliyorsun bu diğer bireyler içinde geçerli.Tabiki bu görüşmenin ardından erbaş görevi yapamaz diye beni ve diğer birkaç kişiyi etimesgut 2 nci tank tümen komutanlığına gönderildim.Burda çektiğim çileyi halen unutmuyorum. Çünkü ben ve benimle gelen diğer arkadaşları öyle bir yere verdilerki kendimi sanki bir hayvan yada vebalı bir yaratık gibi görüyordum. İnsanlıktan nasibini almamış ne yaptığının bilincinde olmayan bana göre tamamen ruh hastası olarak gördüğüm egoist ve bencil çavuşların emri altına verildik. Günümüz dünyasında bırakın insana yapılması yasak yada yanlış bir davranış olan dayak hakaret ve işkenceyi diğer canlılara bile yapılmayacak hareketlere maruz kaldım. Orada geçen her dakikam ömrümden bin yıl götürmüştür. Unutmak mümkün değil. Burda şunu belirteyim bu yazımı okuyan arkadaşlar...Ben asla bu kimliğimden rahatsızlık duymadım.Hiç bir gün kendimle bir problem yaşamadım.Asla üzülmedim utanmadım.Fakat her nedense bizim ve diğer toplumlarında içinde bulunduğu bir sorundur bu malesef bizler sizlerinde bildiği bir gerçektirki! toplum içinde pekde gale alınıp normal görülmüyoruz.Ya hastalıklı yada sapık veya başka bir boyut şekliyle.Etimesgutda geçen günlerim saatlerim dakikalarım saniyelerim inanın tam bir zulumdu.Burda yaşadıklarım bana özel bir şeyler değildi çok az kişiden oluşan bir topluluk kütlesinin hemen hemen hepsine yapılan bir zulumdu.Bunu malesef üzülerek belirtmek isterimki yapılan bu zulmu ve işkenceyi gören komutanlar uzaktan bakmakla yetinmenin hatta gülmenin ötesine gitmediler.Yağmurun altında tam 7 saat ayakta sırada bekletilerek kaldığım günü hiç unutmuyorum. Belki bu olaydan sonra normal şartlarda sivil hayatta bir hastaneye gitsem bana en az onbeş gün iş göremez yatak istiratı verecek bir doktor malesef revir adıyla adlandırılan yerdeki sağlık kuruluşu sende bir şey yok hadi git askerliğini yap diye odasından kovaladı birde üstüne hakaret işittim. Etimesgutun ardından ise kırıkkale 9 ncu zırhlı tugay komutanlığında göreve gönderildim. Burda ise, başta bir sorun yoktu fakat yine gittikten sonra arkamızdan gelen dosyamız içinde her ne yazıyor ise, bölük yazıcısının bölük içindeki birçok askere benimle ilgili beyanları doğrultusunda uğradığım tacizler yaşatılan rezillikler bitmek bilmedi. Sağlıklı bir ruh haliyle gittiğim yer bana cehennemden farklı gelmedi. Büyük bir şanstırki tugay revirinde bulunan bir asteğmen doktorun gerçekten halen onun arkasından şükranlarımı söylemem yaptığı iyilikleri anlatmam burda galiba yetersiz kalır. Gerçi revir komutanı bir üsteğmen doktorda gerçekten çok ilgilendi benimle. Yaşadığım bölük içindeki sorunlar nedeni ile revire gittim.Kendimim artık dayanılmaz bir ruh halinde olduğumu artık daha fazla taşıyamayacağımı böyle devam eder ise birtakım kötülükler yapabileceğimi bu yapacağım kötülüklerin ise elimde olmadan yapacağım filiyat olacağını belirtmem nedeniyle, revir doktorları bana baştan sona yaşadıklarımı anlatmamı istediler. Bende olan biteni kimliğimi orda anlattım. Revir komutanı olan doktor bana neden bunu askerlik şubesinde anlatmadığımı aslında askerliğe elverişsiz raporu alabileceğimi çektiğim sıkıntıları hiçde çekmemem gerektiğin belirtti.Çokda yardımcı oldu. Bende böyle birşeyden haberim olmadığını olsa bile bunu yapamayacağımı yapmış olsaydım ailem ve çevrem tarafından hiç olumlu karşılanmayıp bir ömür bunun sıkıntısını yaşayacağımı anlatmam sebebiyle beni korumaya aldı. Bölükten revire alınmam istemiyle tugay komutanına birzat giderek beni bölüğe aldırdı. Fakat bu alınma sürem içinde bulunduğum bölük içinde yaşadıklarımı anlatmam imkansız. Çok saf ve ne yaptığını bilmeyen bir kişi bölük içinde birkaç kişinin yönlendirmesi ayrıca bölük içindeki bir uzman çavuşun benden rahatsızlık duyması ve bu ipneyi sikin top edin sözlerini kulağımla duymam sebebiyle, yönlendirilen bu saf kişi tarafından bütün tabur içinde adım ipne götveren top olarak adlandırılmama neden oldu. İnanın arkadaşlar burda bütün samimiyetimle yemin ediyorum ne böyle bir olayla iştirak içinde oldum nede cinsel anlamda bir kişi ile beraberlik yaşadım hakkımda yapılan bütün herşey bir uydurma ve bana yapılan bir zulumdü.Bu olayı galiba tugay komutanı duymuş.Beni tugay içinde bir kurmay albay çağırarak benimle konuştu.Ben inkar ettim hayır böyle bir şey olmadı yalan söyleniyor dedim zaten yalandı hepsi iftiradan ibaretti. Bu durumu öğrenen uzman çavuş bana fiili yaptırımlar uygulamaya başladı herkez bir kez nöbete giderken ben günde dört kez nöbete gidiyordum. tuvaletler temizletiliyor en ağır işler veriliyordu. En sonunda bir gün yaklaşık yüz kişinin bulunduğu bir ortamda temizlik yapılırken bana senin anal bölgende temizlik yapılmışmı aç (g.....) de görmem gerek. Sizler ipneler kesin kıl dökücü kullanıyorsunuzdur. Sizin oranız kaymak gibidir bir bakalım sözünün ardından kendime hakim olamadım ve uzman çavuşa saldırdım. Beni apar topar revire götürdüler.Revir komutanı keşke bunu yapmasaydın senin için ne gerekiyorsa yapcaktık bu gerçekten bir takım olayları güçleştirdi dedi.Beni Ankara 600 yataklı asker hastanesi psikiyatri polikiliğine gönderdi. Fakat bana kapalı bir zarf düzenledi orda bulunan beni muayne eden doktora bu zarfı vermemi söyledi. Yapılan muayenin ardından 45 gün rapor aldım. Daha sonra birliğe döndüğümde benim bulunduğum bölükten revire sevkim yapıldı kalan 7 aylık süreyi burda tamamladım. Fakat gelişen bu işlemin ardından bu seferde benim revirde bana karşı iyi olan çok iyi eğitim almış bir kaç kişi ile bir takım fiiliyatta bulunduğum ilişki yaşadığım söylentisi çıkarıldı. Bu durumda da revir komutanı zor durumda kaldı. Ben tekrar 600 yataklı asker hastanesine gönderilmemi artık dayanamayacağımı intihar etmek istediğimi belirtmemden sonra revir komutanı beni yine asker hastanesine gönderdi. Yine 45 gün rapor aldım. Zaten geçen süre içindede askerliğimin bitmesine çok az zaman kalmıştı. Sonunda bu askerlik hizmetimi 3.5 ay eksiklikle 14.5 ay içinde tamamlamış oldum.Ben burda şunları belirtmek isterimki, Türk toplumunun içinde bulunduğu bu askerlik görevi kutsallığının yabana atılmaması gerekliği hepimizin bilgisidir malunumuz.Fakat ben ve benim gibi o ortam içinde bulunan bir çok insan aslında oranın bizler gibi yaşam süren kişiler için hiçde hoş olmadığı birçok fiiliyata maruz kalındığı hatta öldürülme noktalarına yada intihar noktalarına taşındığını bilmesi gerekir.Ağır şartlar altında bir yaşam sürülüyor. Çok değişik topluluklar ve toplumlar kültürler içinden gelen bu tip yaşantıyı kabul eden yada etmeyip karşı olan kişiler ve bireyler bulunuyor. Kendileri bu tip ortamların içinde bulunan ayrıca bu tip konularda eğitim almış ve görev yürüten yetkili askeri komutanların nasıl olurda bu kadar açık bir olayda kişisel görüşleri yada hareketleriyle zorumluluk kılarlar anlamıyorum. Bana şuanda yaşadıklarım nedeniyle çektiktiğim sıkıntılar nedeniyle acaba askerlikmi yoksa olummü deseler çok açık ve net bir şekilde ölümü tercih ederim.Hatırlamak anımsamak hatta düşünmek bile istemem. En önemli sorun ise, askerliğim bittikten sonra 18 gün dışarda ankara ulucanlar hasiphanesinde uzman çavuşa karşı gelmem ve fiili zarar vermem nedeniyle karakuvvetleri askeri mahkemesinden ceza alıp hapis yattım.Peki suçum neydi. Kişisel haklarımı savunmam kırılan gururum ve rencide edilen onurumumu müdafa etmemmi.Bunu mahkkemede yüzkere belirtmeme rağmen yinede cezayı aldım ve çektim. Ben burdan bütün yetkili kurum ve kuruluşlara seslenmek istiyorum. Kendi bulunduğu çevre yada yaşadığı çevre nedeniyle sesini çıkarmadan gidip her ne şekilde olursa olsun askerlik hizmeti yapan bireyler bizler zaten yeter miktarda orda zarar görüp sıkıntılar yaşıyoruz. Bunun nedeni ailemiz bulunduğumuz çevrenin üzülmemesi için yada bilmediğimizden haklarımızı.Ya bu konuda rahat olup, kendi sosyal hayatını devam ettirme gücüne sahip, kimliğini kabul etmiş ben buyum diye medeni cesaretini kullanan açık bir şeklide kanunla desteklenen bu haklar neden müraacat eden bizlere verilmeyip eziyet çektiriliyor bunu anlayamamıyorum. Bence artık o gizli dünyanın içindeki gerçeklerin yada bizlere yaşatılan sıkıntıların açıklığa kavuşturulması gerekli diye düşünüyorum. Çünkü o dünyada kapalı kapılar ardındaki içerdeki yaşanan büyük sıkıntılar hiç de hafife alınmayacak kadar büyük sorunlar. Ben on iki sene olmasına rağmen geçen sürenin halen yaşadığım o acı ve sıkıntılı günleri unutamıyorum. Belki şuanda içinde bulunduğum güvensizlik insanlara bakışım o günlerde yaşadığım sorunlardan kaynaklanıyor. Askerlik hizmetimin bitiminden sonra 2 seneye yakın aldığım psikolojik tedavi ve psikiyatrik tedavi sürecindeki kullandığım ağır ilaçlar ve halen yaşadığım o günlerden kalan acıları acaba hangi güç unutturcak. Artık lütfen bizlerede saygı gösterin.Bizlerin haklarınıda koruyun. Bizlerde sizler gibi normal normlarda yaşayan sadece cinsel kimliği ayır olan bireyleriz. Bizler hastalıklı, rahatsız, vebalı, değişik görüntüde olan bireyler değiliz. Bizlerde sizler gibi insanız. Acıncak durumumuz da yok bizlere acımayın ayrıcalık göstermeyin.Kendiniz için yaptıklarınızı bizler için yapın. Farklı davranmayın farklıkta yaratmayın, ama bizimde insan olduğumuzun farkına varın. Bizlerde sizler gibi bir ruh, onur, kişilik ve en önemlisi insanlık halini taşıyan birer varlığız.Yaptığınız acımasızlıklar birçok arkadaşlarımınız hayatına mal olmuş durumda.Neden bir çatışma ve huzursuzluk ortamı yaratıyorsunuz.Biz sadece anlayış huzur sevgi ve insanlık onurumuzumu istiyoruz. Çokmu şey istiyoruz bence değil. Çünkü insana layık olanı istiyoruz. Hakkımız olan saygıyı insanlık haklarını istiyoruz.Ben kişisel olarak böyle düşünüyorum.Bu yazdıklarımı okumak için zaman ayıran benimle yaşadıklarımı paylaşan bütün insanlara saygılar sunuyorum hepinize çok teşekkür ediyorum. Tek söyleleceğim şey bizler güçlüyüz iradeliyiz en önemlisi insanız, lütfen haklarımızı arayalım sonuna kadar. Bu bizlere açılan platformda yaşadıklarımızı yada bildiklerimizi paylaşalım. Bizlerin yaşadığı sorunları bizden sonrakiler yaşamasın. Hoşçakalın. H.M.K.

cevapla

A.A Rumuzu ile yaşadıklarını anlatan sevgili arkadaşıma göstermiş olduğu bu büyük gayret ve sonunda mücadelesinin başarısını kutluyorum. Galiba çok zor günler ve sıkıntılı anlar yaşamıştır.Çünkü bende kendisinin yaşadığı çok daha farklı bir sıkıntıyı yaşadım. Ben de 32 yaşında bir eşcinselim. 1995 yılında bağlı bulunduğum askerlik şubesi tarafından Ankara polatlı topcu okuluna acemi birlik görevimi yapmak için gönderildim. Tabiki ailem ve çevrem ayrıca şuanki bilgilerim ve tecrübem olmaması nedeniyle sesimi hiç çıkaramadım kuzu kuzu gittim. Fakat ses tonumun inceli nedeniyle malesef gittiğim yer acemi birliği erbaş eğitim veren bir askeri kuruluşmuş.Orada bulunan bir üst teğmen tarafından ses sorunum nedeniyle beni ve birkaç farklı davranış sorunu yaşayan kişiyi büyük bir angara götürerek değişik şekillerde sorguladı. Bana senin sesin neden kız gibi çıkıyor sakın sen ipne top olmayasın gibi sorular sorunca dayanamadım ağlamaya başladım. Bu olay ilk o birliğe katıldığım 8 inci gün olan bir durumdu. Zaten alışmadığım bir ortam değişik bir dünya uyum sağlayamamış bir şekilde davranış sergiliyorsun bu diğer bireyler içinde geçerli. Tabiki bu görüşmenin ardından erbaş görevi yapamaz diye beni ve diğer birkaç kişiyi etimesgut 2 nci tank tümen komutanlığına gönderildim.Burda çektiğim çileyi halen unutmuyorum. Çünkü ben ve benimle gelen diğer arkadaşları öyle bir yere verdilerki kendimi sanki bir hayvan yada vebalı bir yaratık gibi görüyordum. İnsanlıktan nasibini almamış ne yaptığının bilincinde olmayan bana göre tamamen ruh hastası olarak gördüğüm egoist ve bencil çavuşların emri altına verildik. Günümüz dünyasında bırakın insana yapılması yasak yada yanlış bir davranış olan dayak hakaret ve işkenceyi diğer canlılara bile yapılmayacak hareketlere maruz kaldım. Orada geçen her dakikam ömrümden bin yıl götürmüştür. Unutmak mümkün değil. Burda şunu belirteyim bu yazımı okuyan arkadaşlar...Ben asla bu kimliğimden rahatsızlık duymadım. Hiç bir gün kendimle bir problem yaşamadım.Asla üzülmedim utanmadım. Fakat her nedense bizim ve diğer toplumlarında içinde bulunduğu bir sorundur bu malesef bizler sizlerinde bildiği bir gerçektirki! toplum içinde pekde gale alınıp normal görülmüyoruz.Ya hastalıklı yada sapık veya başka bir boyut şekliyle.Etimesgutda geçen günlerim saatlerim dakikalarım saniyelerim inanın tam bir zulumdu.Burda yaşadıklarım bana özel bir şeyler değildi çok az kişiden oluşan bir topluluk kütlesinin hemen hemen hepsine yapılan bir zulumdu.Bunu malesef üzülerek belirtmek isterimki yapılan bu zulmu ve işkenceyi gören komutanlar uzaktan bakmakla yetinmenin hatta gülmenin ötesine gitmediler.Yağmurun altında tam 7 saat ayakta sırada bekletilerek kaldığım günü hiç unutmuyorum. Belki bu olaydan sonra normal şartlarda sivil hayatta bir hastaneye gitsem bana en az onbeş gün iş göremez yatak istiratı verecek bir doktor malesef revir adıyla adlandırılan yerdeki sağlık kuruluşu sende bir şey yok hadi git askerliğini yap diye odasından kovaladı birde üstüne hakaret işittim. Etimesgutun ardından ise kırıkkale 9 ncu zırhlı tugay komutanlığında göreve gönderildim. Burda ise, başta bir sorun yoktu fakat yine gittikten sonra arkamızdan gelen dosyamız içinde her ne yazıyor ise, bölük yazıcısının bölük içindeki birçok askere benimle ilgili beyanları doğrultusunda uğradığım tacizler yaşatılan rezillikler bitmek bilmedi. Sağlıklı bir ruh haliyle gittiğim yer bana cehennemden farklı gelmedi. Büyük bir şanstırki tugay revirinde bulunan bir asteğmen doktorun gerçekten halen onun arkasından şükranlarımı söylemem yaptığı iyilikleri anlatmam burda galiba yetersiz kalır. Gerçi revir komutanı bir üsteğmen doktorda gerçekten çok ilgilendi benimle. Yaşadığım bölük içindeki sorunlar nedeni ile revire gittim.Kendimim artık dayanılmaz bir ruh halinde olduğumu artık daha fazla taşıyamayacağımı böyle devam eder ise birtakım kötülükler yapabileceğimi bu yapacağım kötülüklerin ise elimde olmadan yapacağım filiyat olacağını belirtmem nedeniyle, revir doktorları bana baştan sona yaşadıklarımı anlatmamı istediler. Bende olan biteni kimliğimi orda anlattım. Revir komutanı olan doktor bana neden bunu askerlik şubesinde anlatmadığımı aslında askerliğe elverişsiz raporu alabileceğimi çektiğim sıkıntıları hiçde çekmemem gerektiğin belirtti.Çokda yardımcı oldu. Bende böyle birşeyden haberim olmadığını olsa bile bunu yapamayacağımı yapmış olsaydım ailem ve çevrem tarafından hiç olumlu karşılanmayıp bir ömür bunun sıkıntısını yaşayacağımı anlatmam sebebiyle beni korumaya aldı. Bölükten revire alınmam istemiyle tugay komutanına birzat giderek beni bölüğe aldırdı. Fakat bu alınma sürem içinde bulunduğum bölük içinde yaşadıklarımı anlatmam imkansız. Çok saf ve ne yaptığını bilmeyen bir kişi bölük içinde birkaç kişinin yönlendirmesi ayrıca bölük içindeki bir uzman çavuşun benden rahatsızlık duyması ve bu ipneyi sikin top edin sözlerini kulağımla duymam sebebiyle, yönlendirilen bu saf kişi tarafından bütün tabur içinde adım ipne götveren top olarak adlandırılmama neden oldu. İnanın arkadaşlar burda bütün samimiyetimle yemin ediyorum ne böyle bir olayla iştirak içinde oldum nede cinsel anlamda bir kişi ile beraberlik yaşadım hakkımda yapılan bütün herşey bir uydurma ve bana yapılan bir zulumdü.Bu olayı galiba tugay komutanı duymuş.Beni tugay içinde bir kurmay albay çağırarak benimle konuştu.Ben inkar ettim hayır böyle bir şey olmadı yalan söyleniyor dedim zaten yalandı hepsi iftiradan ibaretti. Bu durumu öğrenen uzman çavuş bana fiili yaptırımlar uygulamaya başladı herkez bir kez nöbete giderken ben günde dört kez nöbete gidiyordum. tuvaletler temizletiliyor en ağır işler veriliyordu. En sonunda bir gün yaklaşık yüz kişinin bulunduğu bir ortamda temizlik yapılırken bana senin anal bölgende temizlik yapılmışmı aç (g.....) de görmem gerek. Sizler ipneler kesin kıl dökücü kullanıyorsunuzdur. Sizin oranız kaymak gibidir bir bakalım sözünün ardından kendime hakim olamadım ve uzman çavuşa saldırdım. Beni apar topar revire götürdüler.Revir komutanı keşke bunu yapmasaydın senin için ne gerekiyorsa yapcaktık bu gerçekten bir takım olayları güçleştirdi dedi.Beni Ankara 600 yataklı asker hastanesi psikiyatri polikiliğine gönderdi. Fakat bana kapalı bir zarf düzenledi orda bulunan beni muayne eden doktora bu zarfı vermemi söyledi. Yapılan muayenin ardından 45 gün rapor aldım. Daha sonra birliğe döndüğümde benim bulunduğum bölükten revire sevkim yapıldı kalan 7 aylık süreyi burda tamamladım. Fakat gelişen bu işlemin ardından bu seferde benim revirde bana karşı iyi olan çok iyi eğitim almış bir kaç kişi ile bir takım fiiliyatta bulunduğum ilişki yaşadığım söylentisi çıkarıldı. Bu durumda da revir komutanı zor durumda kaldı. Ben tekrar 600 yataklı asker hastanesine gönderilmemi artık dayanamayacağımı intihar etmek istediğimi belirtmemden sonra revir komutanı beni yine asker hastanesine gönderdi. Yine 45 gün rapor aldım. Zaten geçen süre içindede askerliğimin bitmesine çok az zaman kalmıştı. Sonunda bu askerlik hizmetimi 3.5 ay eksiklikle 14.5 ay içinde tamamlamış oldum.Ben burda şunları belirtmek isterimki, Türk toplumunun içinde bulunduğu bu askerlik görevi kutsallığının yabana atılmaması gerekliği hepimizin bilgisidir malunumuz.Fakat ben ve benim gibi o ortam içinde bulunan bir çok insan aslında oranın bizler gibi yaşam süren kişiler için hiçde hoş olmadığı birçok fiiliyata maruz kalındığı hatta öldürülme noktalarına yada intihar noktalarına taşındığını bilmesi gerekir.Ağır şartlar altında bir yaşam sürülüyor. Çok değişik topluluklar ve toplumlar kültürler içinden gelen bu tip yaşantıyı kabul eden yada etmeyip karşı olan kişiler ve bireyler bulunuyor. Kendileri bu tip ortamların içinde bulunan ayrıca bu tip konularda eğitim almış ve görev yürüten yetkili askeri komutanların nasıl olurda bu kadar açık bir olayda kişisel görüşleri yada hareketleriyle zorumluluk kılarlar anlamıyorum. Bana şuanda yaşadıklarım nedeniyle çektiktiğim sıkıntılar nedeniyle acaba askerlikmi yoksa olummü deseler çok açık ve net bir şekilde ölümü tercih ederim.Hatırlamak anımsamak hatta düşünmek bile istemem. En önemli sorun ise, askerliğim bittikten sonra 18 gün dışarda ankara ulucanlar hasiphanesinde uzman çavuşa karşı gelmem ve fiili zarar vermem nedeniyle karakuvvetleri askeri mahkemesinden ceza alıp hapis yattım.Peki suçum neydi. Kişisel haklarımı savunmam kırılan gururum ve rencide edilen onurumumu müdafa etmemmi.Bunu mahkkemede yüzkere belirtmeme rağmen yinede cezayı aldım ve çektim. Ben burdan bütün yetkili kurum ve kuruluşlara seslenmek istiyorum. Kendi bulunduğu çevre yada yaşadığı çevre nedeniyle sesini çıkarmadan gidip her ne şekilde olursa olsun askerlik hizmeti yapan bireyler bizler zaten yeter miktarda orda zarar görüp sıkıntılar yaşıyoruz. Bunun nedeni ailemiz bulunduğumuz çevrenin üzülmemesi için yada bilmediğimizden haklarımızı.Ya bu konuda rahat olup, kendi sosyal hayatını devam ettirme gücüne sahip, kimliğini kabul etmiş ben buyum diye medeni cesaretini kullanan açık bir şeklide kanunla desteklenen bu haklar neden müraacat eden bizlere verilmeyip eziyet çektiriliyor bunu anlayamamıyorum. Bence artık o gizli dünyanın içindeki gerçeklerin yada bizlere yaşatılan sıkıntıların açıklığa kavuşturulması gerekli diye düşünüyorum. Çünkü o dünyada kapalı kapılar ardındaki içerdeki yaşanan büyük sıkıntılar hiç de hafife alınmayacak kadar büyük sorunlar. Ben on iki sene olmasına rağmen geçen sürenin halen yaşadığım o acı ve sıkıntılı günleri unutamıyorum. Belki şuanda içinde bulunduğum güvensizlik insanlara bakışım o günlerde yaşadığım sorunlardan kaynaklanıyor. Askerlik hizmetimin bitiminden sonra 2 seneye yakın aldığım psikolojik tedavi ve psikiyatrik tedavi sürecindeki kullandığım ağır ilaçlar ve halen yaşadığım o günlerden kalan acıları acaba hangi güç unutturcak. Artık lütfen bizlerede saygı gösterin.Bizlerin haklarınıda koruyun. Bizlerde sizler gibi normal normlarda yaşayan sadece cinsel kimliği ayır olan bireyleriz. Bizler hastalıklı, rahatsız, vebalı, değişik görüntüde olan bireyler değiliz. Bizlerde sizler gibi insanız. Acıncak durumumuz da yok bizlere acımayın ayrıcalık göstermeyin.Kendiniz için yaptıklarınızı bizler için yapın. Farklı davranmayın farklıkta yaratmayın, ama bizimde insan olduğumuzun farkına varın. Bizlerde sizler gibi bir ruh, onur, kişilik ve en önemlisi insanlık halini taşıyan birer varlığız.Yaptığınız acımasızlıklar birçok arkadaşlarımınız hayatına mal olmuş durumda.Neden bir çatışma ve huzursuzluk ortamı yaratıyorsunuz.Biz sadece anlayış huzur sevgi ve insanlık onurumuzumu istiyoruz. Çokmu şey istiyoruz bence değil. Çünkü insana layık olanı istiyoruz. Hakkımız olan saygıyı insanlık haklarını istiyoruz.Ben kişisel olarak böyle düşünüyorum.Bu yazdıklarımı okumak için zaman ayıran benimle yaşadıklarımı paylaşan bütün insanlara saygılar sunuyorum hepinize çok teşekkür ediyorum. Tek söyleleceğim şey bizler güçlüyüz iradeliyiz en önemlisi insanız, lütfen haklarımızı arayalım sonuna kadar. Bu bizlere açılan platformda yaşadıklarımızı yada bildiklerimizi paylaşalım. Bizlerin yaşadığı sorunları bizden sonrakiler yaşamasın. Hoşçakalın. H.M.K.

cevapla

Her süreç farklıdır bunu benim şimdiye kadar yaşadıklarım tekrarlıyor ve sizlerle paylaşmak istiyorum.

Arkadaşımız A.A. gibi benim süreç de zora koşuyor.

İzmir Askerlik Şubesine gidip kayıtlarımı yaptırdıktan sonra beni doğal olarak Revier'e yönlendirdiler. Bu yönlendirme sonucu 3 kişi birden muayeneye alındık. Burada basit bir rahatsızlık sorgulaması ve genel sadece fiziki bir kontrolden ( soru cevap sonrası) ben Eşcinsel olduğumu bu muayeneyi yapan doktora söyledim. Onun üzerine bana Hatay Askeriye hastanesine Psikiyatr sevk kağıdı verildi. Burada yapılan konuşma Psikiyatr ile 3-5 dakikalık üstü kapaklı olan bir görüşmeden sonra ( sadece kadınsı görünüp makyaj vs. olmadığından ) GATA İstanbul a sevk edildim. Bu Psikiyatr her Eşcinsel de kadın görüntüsü fazlası ile efemine hareket beklentileri olduklarından dolayı karar kılma ve durumu değerlendirme sorunu yaşıyorlar.

İstanbul GATA hastanesinde görüştüğüm Dr. beni bir Psikolog a sevk etti. Bana burada ünlü Minnesota Multiphasic test verildi ve 566 soru ile karşı karşıya bırakıldım ( Bu soruların sonraki araştırmalarıma göre, ne kadar saçma olduğunu düşüncelerimin doğrulanması için araştırma sonuçlarım ispatladı. Bu test başka ülkelerde de uygulandığı, ancak doğru sonuca ulaşılamadığı için birçok Ülkede uygulamadan kaldırılmıştır). 2. Bir Test ise bana tekrar 70 soru verilmesi ve bu soruların şekli 1 ile 3 kelimeden kısa başlangıçlardan oluşması ve sonra benim bu cümleleri kısadan tamamlamam bekleniyordu mantıklı olarak tabiî ki. Ve sonrasında ünlü olarak burada yapılan çizilen bir resim 1 İnsan bir ağaç ve bir evden oluşmak üzere ( Bu resim ise neyin nasıl açılıma geleceği aklı başında olan bir insana uygulama olarak yapılan en büyük ayıplardan biridir.) Bunların hepsini bitirdikten sonra Psikolog bir bayan ile görüştüm, bu görüşme 20 dakika kadar sürdü. Sorulanlar kadınsı kıyafet vs. ilgili alanlar ile ve özel hayatım ile ilgili. Ne zamandır Eşcinsel olduğunu düşünüyorsun ve 50 tane böyle imalı sorudan oluşan 20 dakika. Bu konuşma esnasında Dr. hanım benim Almanya dan yurtdışı olduğumu öğrenince konuyu saptırıp bana paralı askerlik teklif etti. Ücretler konusunda da pek bilgisiz değildi ve 10.000 Euro civarında olan meblağ nın bilgisindeydi. Sonuç itibari ben Eşcinsel olduğum için ve askerden kaçma amacım olmadığını Dr. hanıma açıkladım. En son olarak GATA İstanbul da iki konuda uzman Psikiyatr ile görüştüm. Bu iki Dr. ise ukalalık yaparak benim askerden kaçtığımı ima etmeye çalıştılar. Elime askeriyeye elverişlidir Raporu verildikten sonra, odadan çıkmamı baskılı bir ses tonu ile istediler. Ve ortam gerginleşti ve hakkımı savunmaya ve kendimce doğru olanı izah etmeye çalışırken onlar benim namımda tüm Eşcinseller için hakaret namında sözler sarf etmekten de geri kalmadılar. Burada İstanbul macerası bitti ve ben İzmir de kaos gl derneği ile beraber çalışan avukat ve diğer arkadaşlar vasıtası ile mahkemeye başvurma kararı aldım.

Bu durumun gelişmesinden sizleri haberdar edeceğim Y.B.

cevapla

merhaba bende askerlikten çürük raporu aldım ve bu uzun meşakatli yolu sizlerle paylaşmak istiyorum beki tekrardan almak isteyen ve bu konuda tedirginliği olan dostlarıma yardımım olabilir .Ben üniversite eğitimim dolayısı ile ve üzerine uyduruk bahaneler ile askerliğimi 26 yaşına kadar uzattım sürekli şubeye gidip sekreter hanına hazır olmadığımı bbelirterek bri kaç ay atma yollarına başvurup durdum ..bir kez bakaya aldım sonra nasıl oldu ise öne sürdüğüm bahaneler geçerli oldu sanırım bir problem olmadı taki en son askerlik izinimin bittiği zaman hiç umursamadan gitmediğimde problem çıktı :)eve polis geldi bana gitmeyi düşünüyormusun dedi bende düşünüyorum sanırım dedim tuhaf tuhaf :Ddaha sonra bana hemen belge getr dedi bende askeri mahkemeye bazı bahaneler yazarak şubeden aldığım iki süre uzatma belgsesini polis karakoluna getirdimgeldim ..ancak iki ay sonra macera başladı :)ben şubeye gittim ve benim bazı sakık sorunlarım var hastaneye sevkimi istiyorum dedim hepatit b taşıyıcısı olduğum için belki çürük alırım diye düşündüm ancak hastanedeki doktor B taşıyıcılarıda askerliğe alınıyor dedi ..elim kolum bağlanmıştı içimde inanılmaz bir korku vardı ..ne yapıcaktım??bu arada eşcinsellik dolayısı ile belge alındığını bende duymuştum ancak nedense o hastaneye gittiğimde (kendi bulunduğum yerdeki izmir)elim kolum bağlanıyor tıkanıp kalıyordum:(birde bu sırada eve kağıtlar geldi askeri mahkemeden bakaya kaldığım içni cezalandırılmak istiyormuşum bende gittim ve ifademi verdim bazı sağlık sorunları ve ailevi nedenlerden dolayı gelmedim dedim onlarda bu mahkemeyi taa altı ay sonrasına attılar :)neyse tekrar hastane oyalanması içinde yine bakaya kalma durumu içine girebilirdim artık yeter diye bağırma noktasına geldiğimde gitmeye karar verdim nedenleride bu benim özel hayatım ve her ne kadar tüm çevrem beni biliyor arkadaşlarımla hiç bir problem yaşamasamda babamın ve annemin bunu anlaması mümkün değildi bundan emindim:Sbelki yapabilirim umudu il ve babamın baskılarına boyun eğerek gitmeyue karar verdim ve macera ozaman başladı ..kısa dönem erdim konya jandarma birliğine katıldım başta herşey idare edilebilir gibiydi sadece mümkün olan en büyük soyutlama ile kendimi uzak tutmaya çalışıyordum ...bir kaç hafta idare ettim diğer arkadaşlarımda okumuş insanlar olduğu için güzel sohbetler oluyordu ve açıkçası eğlenmeye bile başaldığımı söyleyebilirim..ne zamanki silah eğitimine geçildiği güne kadar !! bir türlü o silahı tutamıyordum elim kolum birbirine dolanıyor ve içim kalkıyordu çok garip bir psikolojiydi ..bir gün yanlış yaptığım için silah eğitimi sırasında silahı kullanmayı baş çavuş yüksek sesle bağırdı bende sanırım hassas bir yapıya sahip olduğum için kitlendim ve onbeş dakikalık eğitim arasında koptum ve başladım hüngür hüngür ağlamaya.. osırada manga başım olan arkdaşımda çok destek oldu ve ben senin gay olduğunu anladım sizler çok farklı yaşıyorsunuz ve sizin yaşam tarzınız buraya uyum sağlamak için uygun değil dedi :D aptalca gelsede destekleyici olduğu için bu sözler hoşuma gitti .neyse böyle dalgalandıda dalgalandı askerde bir silsile yolu ile gitme durumu vardır sürekli benim durumum üstlerden üstlere gitmeye başladı :D en sonunda alay komutanı albay beni çağırdı kendiside avrupa görmüş bir insan olduğu için bir askerden heleki bu kadar rütbeli bir askerden böyle olumlu bir tavır alcağımı beklemiyordum bana gay olman normal sadece bunu deklare etmen nedeni ile ayrıca sadece tsk değil dünyada hiç bir ülkede gaylerin askerlik yapamayacağı ile ilgili bir söyleme girdi yoksa senin tercihin kimseyi ilgilendirmez dedi ..bunlar çok hoşuma gitti gerçekten ellerinden gelen destekte bulunarak beni konyadaki hava hastanesinden ankaradaki eti mesguta ordan da ankara GATA ya sevkedildim benim ifade tarzımdanmıdır bilmyiorum ama her şey çok hızlı ilerliyordu :Dgata da iki gün müşahade altında kaldım direk video çekimlerimide alıp gitmiştim:Dilk önce doktorlar çok şaşırdı ve yarbay olan bir yetkili psikiyatrist bana yani biz her eşcinseliği çürüğe ayırmıyoruz dedi bende benim insani haklarım yokmu ypamıyorum bundan daha üste başvurabileceğim bir kaynak varmı dedim :D neyse beni iki gün müşahade altında tuttular :D daha sonra heyete girdim ve hemen raporu aldım benim rapor B olanıydı yani barışta askerliğe elverişli değildir diye yani benim anladığım şu ki eğer siz açık bir şekilde ifade ederseniz ve kimliğinizle barışık olduğunuzu ve beyan ederseniz ayrıca da gerekli kanıtları götürme cesaretiniz varsaki (kesin olarak pasif ilişkide olmanız gerekiyor benim video camerada ben sevgilime oral sex yapıyordum ve anal ilişkinin en başını çekmiştim :D)kesin olarak alıyorsunuz raporu gatada iki heyete g irdim ilki psikiyatri heyeti altı kişilik bir grup ikinciside daha kalabalık olan genel bir heyet ikinci heyet uyduruk bir prosedür işlemi sadece doktorların verdiği kararı onaylıyorlar o kadar .İlk psikiyatri heyetine girdiğimde baan sordular çürükmü istersin hava değişimimi bak bu konuda sivil hayatta sıkıntı yaşama dediler:Obu kadar iyilik beklemiyordum açıkçası bende çürük verin ben dayanamayacağım dedim ..gatada herkes çok iyi davrandı sadece pratisyen hekimin saçma sapan konuşmalarına maruz kaldım bana eğer gay oduğunu orda burda söylersen seni düdüklerler bu senin özelin bizi ne ilgilendirir bende doktorum ama burda hemşirelere asılmıyorum dedi :D bir de müşade altında kalcağım gece o gerzek pratisyen nöbetçi idi ve bana bak bu gece burda kalıcaksın hele bir yanlışını göreyim oyarım seni dedi:D ben çünkü sapığım :D:D:Dneyse böyle belli belirsiz aşağılamaların hepsine karşı gözümü yumdum ve çürüğümü aldım hiç konyaya uğramadan direk memleketim olan canım izmiri me kaçtım:Dbenim en büyük hatam başta cesaret edemeyip rapor almak için uğraşmamış olmamdı ama orda gerçekten yapamayacağımı ve açıkçası yapmak istemediğimi ve daha fazla kendimi bastıramayacağımı anladım..izmirde şubeme geldim raporu verdim ve herşey bitti şimdi bakaya davası hala uzayıp duruyor :D en son askeri mahkeme kendi üstünden yetkisizlik kararı almış bilmyiorum artık hangi hükümlere dayanarak ordanda izmir dördüncü sivil mahkemesine atmış görevi izmir mahkemesindende kağıt geldi onlarda yetkisizlik kararı vermişler ve benim kayıdım karşıyaka olduğu için burdaki mahkemeye göndermişler dosyayı bakalım bu bakayadan nasıl bir hikaye çıkıcak :) açıkçası ben mehmet tarhan kadar cesur değilim ve o benim yaptıklarımın çok üst noktasında duruyor ben daha oportunist davrandım .ancak askerlik içinde iken çok fazla kişininde bu raporu alabildiğini görmedim bu konudada kendimi taktir ediyorum :Dherkese sevgilerr

cevapla

Türkiye'de profesyonel askerliğin değerlendirilmesi ve tartışılması gerekir. Modern ve profesyonel bir ordu, çok sayıda askeri olan ve profesyonellesmemiş bir ordudan daha etkili ve güçlü olacaktır. Profesyonel ve daha güçlü bir ordu aynı zamanda vatandaşlar için güven ve askerlik yapma konusunda da bir tercih yapma şansı getirecektir. A.A'nın basina gelen tatsız ve onur kırıcı olay böylelikle yaşanmaz. Kaldı ki TSK eşcinsellik konusundaki anlayışını Eşcinsel Dernekleri ile birlikte bir tartışma ve karşılıklı olarak görüş alışverişinde bulunarak aşma yoluna da gidebilir. Eşcinsel örgütlenmelerin muhatap olarak alınması devlet kurumları bağlamında TSK için bir ilk olmayacaktır. KAOS GL uzun süureden beri Sağlık Bakanlığı ile birlikte calışmalar yapıyor. Sonuçta herkesin amacı insanların refah içinde ve mutlu olduğu bir ülkede yaşamaktır. Sevgiler

cevapla