24 yasindayim. ismim Meric. ozgurluk kisinin elindedir. cok politik dusunup yorulmamak lazim.. hepimiz kendimizi yasiyoruz. diil mi? ben aileme erken acilan arkadaslardanim. gizliligi bir turlu sevemedim. gerekte duymadim. ama hic kimse de sen gay misin diye sormadi bugune kadar. ailemi escinsel oldugumu inandirmam cok zaman aldi. sorunlu bir donem de gecirdigim soylenemez.. zaten sirf 2 ay aileme escinselligin (ozellikle gay olmanin) ne oldugunu anlatmakla kaybettim. fakat bir cok Turk ailesi gibi benim ailem de herseyi yanlis biliyordu. gay'leri kadin olmak isteyen erkek olarak biliyorlardi ki bu nedenle benim gay olduguma inanmiyorlardi. fakat erkek ruhumuzla erkek sevdigimizi ifade ettim. erkek arkadasimi ve diger bir kac gay arkadaslarimi tanistirdigimda bizimkiler daha bi sok icindeydiler cunku daha once kafalarindaki gay profiline hic birimiz uymuyorduk ve hic birimiz feminen degildik. boylelikle gerceklerin farkina varmaya basladilar ve su anda hersey yolunda. ilk zamanlardaki gibi degisebilirsin modunda istekleri de yok. saygi duymak zorundalar..

saygilarimla

Meric.

cevapla

ben 16 yaşnda erkek bi eşcinselim ne bi ekonomik özgürlüğüm ne de hayatın bana eşcinsellik üzerine öğrettiği bi şey var... sokağa çıkıp bağırmak istiyorum ben eşcinselim diye olmuyo... sorsanız bi de ne özgürlükçüyümdür ben ama konu eşcinsellik oldu mu bu özgürlük o kadar zor ki hele türkiye de... aileme açılmak istiyorum... beni çok iyi yetiştirdiklerine de adım gibi eminim, evet hiç bi zaman yanımda olmadılar aslında düşünürsek hep ben fazla modern ve fazla özgürlükçüydüm bu ailede. aslında ne dindar bi aileyiz ne de başka bi şey. ama sanki herkes de yarası olan gocunur psikolojisi var. çünkü kesinlikle akıllarının bi tarafından geçmiştir eşcinsel olşum... babam yine duyarlı bi insan ama annem hayatınızda görebileceiniz en homofobik insan diyebilirim... şu an bi kızarkadaşım var ve ona bi erkee hissettiim şeyleri hissettiime eminim fakat sorsanız hayatımda en az 10 erkeğe bunun yanında 2 kıza aşık olmuşumdur...tamamen eşcinsel olduğuma bile emin diilm... bi de şu soyadı durumu var... dedemin erkek çocuğunun erkek çocuğuyum amcamın kızları var e tabi ailemin hatta sülalemin deyimiyle soyadı mirası bende... onlara evlilik karşıtı olduumu falan söleyip bu beklentilerini yoketmeye çalışıyorm fakat olmuyo... arkadaşlarıma açılmayı düşündüm çünkü inanın içimde daha fazla tutamam... aslında anlayışlıdır benim arkadaşlarım... belki biliyo bile olabilirler ne zaman eşcinsellerle ilgili konu açılsa öyle bi savunma yaparım ki en sonunda herkes susar, dikkatlice bana bakar... ve eminim düşünüyolar da acaba eşcinsel mi die...herkesden çok bu konuyu açar herkesden de hızlı kapatırım... neyim, napıcam, gelecekte ne olacak en ufak bi fikrim yok lütfen bana yardım edin artık dayanamıyorum... UMUTSUZUM...

cevapla

Ben 23 yaşında bir eşcinselim ve sırf ön yargılar ve dışlanmalar olduğu için yalnızım. Hiç sevgilim olmadı neden mi! Korkuyorum ve hep uzak duruyorum çünkü ailemin hissettiğini biliyorum. Ama ne yazık ki onlara açılamıyorum. Özellikle anneme asla söyleyemeyeceğimi biliyorum:( çünkü annem inanılmaz bir hayal kırıklığına uğrayacaktır. Her neyse tercihleriyle mutlu ve özgür yaşayan arkadaşları tebrik ederim. Umarım bir gün ben de tercihlerimi ve hislerimi özgür bir şekilde ifade eder ve yaşarım!.. (Sonay)

cevapla

ben kendini kabullenmiş bir gayim ve aileme açıldım. babam hiçbir zaman benim yanımda olmadığı için ona söyleme gereği bile duymadım... anneciğim benim için en kıymetli olan warlığa açıldım... ilk tepkisi hala gözümde..."iyi ama biz bunu nasıl yeneriz" demişti çaresizce... ona hergün bıkmadan usanmadan anlattım.. binlerce soru işaretlerin yokettim... ardarda sorulan aynı soruları cevapladım anlattım açıkladım... çok yoruldum ama o da çok yoruldu... buna değdi mi? evet gercekten de değdi... önceden her şeyi gizli yaparken artık annemle herşeyimi paylaşabiliyorum... hatta nasip olursa yazın yunan sewgilim gelicek annemle tanışmak için... ve beraber tatil yapağız ardından da atinaya uçacağım... sakın kendinizi gizlemeyin.. açılın... çünkü onlar her şeyin farkında...

cevapla

ben aileme açılamadım zaten normalde babamdan şiddet görüyorum bide bunu duyarsa daha kötü olur ama ailelerimizin bazıları şunu fark edemiyor bizim elimizde olan bişey değil ölelim mi bize de yardım etmelerini istiyorum kimse gerçekleri saklayamaz ben bu şekilde çok acı çekiyorum.

cevapla

Ben 22 yasindayim. kendimi bildim bileli erkeklere ilgi duyuyorum. Ailemle aram cok iyi aslinda. Ben 4 erkek kardesden biriyim. Ailemi cok seviyorum. Belkide onlari üzmemek icin korkum. Babam herhalde yikilir benim Gay oldugumu ögrenince. Ailem cevresinden utanir diye düsünüyorum. Ya onlara söylemekden korkuyorum acikcasi. Aslinda bu Hayati böyle yasamak dogru mu degil mi bilmiyorum. Dinime cok bagli birisiyim. Ailem benimle gurur duyuyor cünkü cok basarili bir ögrenciydim ve bugün Almanyada cok yüksek bir mevkide calisiyorum. Annem hep gururlanir benim Oglum söyle benim Oglum böyle. Yani ona yapamam bunu diye düsünüyorum. Simdiye kadar bir iliskim oldu ve hala devam ediyorda zaten. Erkek arkadasimi sokak'da gördügümde konusmaya cekinir hala geldim annem babam yanimda olunca. Cok korkuyorum cünkü. Allah'ima sükür cok anlayisli biri ve iliskimiz cok güzel gidiyor. Bana yardim edecek biri var mi? aslinda bu konuda nasil bir yardim bekliyorum onuda bilmiyorum.

cevapla

cİNSEL TERCİHLERİMİ AİLEM BİLİYOR HEMDE OLDUKÇA TUTUCU DİYEBİLECEĞİM BİR DÜŞÜNCE YAPILARI VARDI. birgün beklediğim o çok büyük aşk kapımdaydı ne yapabilirdim buna kayıtsız kalamazdım..ve tüm cesaretimle bizi birleştirmeyen kadere inat ailemi karşıma aldım ve ben LEZBİYENİM! dedim..ne mi oldu? ilk tokatı yemiştim.annem doğru konuş kendine gel dedi.. seviyorum anne dedim..ikinci tokat yüzümdeydi.. ağlayarak seviyorum dedim ve o an gözlerimdeki kararlılığı gördü.. hayattaki en büyük cesaretim buydu galiba.. sonra baktım ki insanların tepkileri beklediğim gibi çıkmadı.. anlayışlı olmaya üstesinden gelmeye çalıştılar, önceleri bunu bir hastalık olarak görüp yardım etmek istediler.. ama sonrası için artık zamana bıraktılar. Aileme söylediğim ilk günden beri üzerimde engin bi cesaret var.. çevremde birsürü insan biliyor. önce kendimi sevdiriyorum,ne zamanki karşımdaki insan benden vazgeçemeyecek hale geliyor işte o an ona söylüyorum tercihlerimi ve zamanla hayatıma saygı duymasını sağlıyorum. ben gerçekten özgürüm artık!!dilerim sizde özgür olursunuz.

cevapla