keşke benim de sevgilim olsa. şu ana kadar hiç olmadı, hep yanlış kişilere aşık oluyorum. hem de nasıl. 13 yaşımdan 15 yaşıma kadar yaklaşık 3 sene boyunca benden 15 yaş büyük olan öğretmenime çok pis aşıktım. çok değişik bi çekim vardı aramızda, tarif etmem mümkün değil ve şuana kadar hayatıma girmiş en önemli kişi oldu. amerikalıydı o, memleketine gitti ben okuldan ayrıldığım yıl. gittikten sonra da bir sene boyunca sadece onu düşünebildim ve çok acı çektim daha o yaşta. hiç haber alamadım kendisinden. sonra en yakın arkadaşıma aşık oldum. bir yıldır da ona aşığım, önceki kadar kuvvetli birşey olmasa da. o da yakın zaman içinde yurtdışına gidiyor. ne yapacağımı bilmiyorum, sadece hayatımın aşkını bulmak istiyorum. başka hiç birşeye ihtiyacım yok.

cevapla

aşk dediğin şey ona seni seviyorum derken titremektir bence

cevapla

turkiye yada baska bir yer. baskilar yada ozgurlukler. cinsellik ya da ask. onemli olan bu degil. onemli olan ne hissettigimiz. hissettigimiz kadar ozgur, hissettigimiz kadar sınırsızız. Biz ozgurlugumuzu bir baskasinin çizdiği çizgiye göre değil içimizdeki gokkuşağı kadar berrak ve temiz olan duygularimiza göre çizecek kadar cesur olanlarız. Cesaretimizden ve içimizdeki sevgiden hiçbirşey kaybetmeden büyümemiz dileğiyle. Aşkımız özgürlüğümüzdür.

cevapla

eskiyen yüzümün yeni gülümseyişi hoş geldin ikimizde kırgındık artık sevmek değer vermek istemiyorduk. Yorgundu kalplerimiz. Çünkü bizi aldatmışlardı sevmeyi bilmeyenler. her önüne gelene seni seviyorum, sana aşığım deyip bu kelimelerin gerçek değerini bilmeyenler kaos ‘ u açmış okuyordum 10.mart.2008 tarihinde aşkımın çentik yazısına yaptığı yorum ilgimi çekmişti. bende onun yorumuna yazmıştım msn adresini bırakmıştı onu msn de ekleyip ileti göndermiştim.11.mart.2008 de msn.ni de konuşmaya başladık.ama ikimizinde beklentisi yeniden aşık olmak sevmek değildi sadece paylaşmaktı yaşadığımız acıları aldatışları. sanki yıllardır tanıyor gibiydim onu. sanki hep bendeydi benimleydi. hatta birbirimizi tanımaya başladıkça şaşıyorduk bu kadar mı benzerdi iki insan. sevdiklerimiz, sevmediklerimiz, değer verdiklerimiz sevgiye ve aşka bakışımız. ilk defa bu kadar beni tamamlayan biri vardı karşımda ve ilk defa bu kadar değer görüyor ve seviliyordum. mutluydum ve bu mutluluğumu herkes fark ediyordu yüreğimin sevinci yüzüme yansıyordu taşıyordu dışarı. artık hayatımın her anında sadece aşkımla yürek yüreğe, göz göze, el ele yürümek istiyordum. bu sevgi bu aşk bize çok yakışıyordu. ilk onu arayışım ilk sesini duyuşum nasıl heyecanlanmıştım. elim telefona gidip geliyordu. derin bir nefes alıp basmıştım arama tuşuna ve harika bir ses kulaklarımdaydı. ılık bir rüzgâr gibi içime işlemişti sesi. o heyecanla 20 dakika konuşabildik. konuşmamız bitince saatlerce msj.laştık.artık hergün günde en az 4 saat konuşuyorduk.özellikle akşamları.ben çalışıyordum aşkım kpss ye hazırlanıyordu.iş çıkışı hemen eve gidiyordum aşkımla olabilmek için sesini duymaya doyamıyordum. hayatımın aşkını nihayet bulmuştum. oydu bunca yıldır sevmek istediğim, beklediğim insan. 20 mart’ta aşkıma evlenme teklif ettim.o da bana seve seve aşkım diye teklifimi kabul etti.onunla nikahlandık kendi aramızda artık herşeyim o benim.. tek sevdiğim,taptığım,sevmelere doyamadığım,biricik eşimdi o benim.. bende onun. ne yazık ki aramızda 480 km uzaklık olmasına karşın tutkuyla bağlandık birbirimize. uzaklık birbirimizi sevmemize, aşık olmamıza engel değildi. çünkü sevgi mesafe tanımıyordu. evet özlüyorduk birbirimizi hemde çok özlüyorduk. bu özlem yakıp kavuruyordu bizi. ve bundan hiçbir şikâyetimiz yoktu çünkü seviyorduk birbirimizi. varlığı bile yetiyorduaşkım kpss’ye hazırlanıyordu. ancak sınavdan sonra görüşürüz diyorduk ama bir anda neden bekleyelim dedik. içimizde yangını biraz da olsa söndürmek istedik.19.nisanda orada onun yanında olacaktım. ikimizde birbirimiz için hazırlanıyorduk heyecanla. ilk karşılaşmamız çok güzel olmalıydı olacaktı zaten.bu kadar güzel bir sevgi karşısında kötü bir şey olamazdı ki.sevgilimin yanına gidecektim.her akşam onun hayaliyle öpüşüp.sarmaş dolaş uyuyor,onunla güne başlıyordum.gözümüzü açar açmaz msj.laşıyorduk.şimdi ona dokunabilecektim,teninin kokusunu içime çekebilecektim,o güzel yüzünü okşayabilecektim,sımsıkı sarılacaktık aşkımla hiç kopmamacasına. o gece yüreklerimiz tek bir kalp gibi atacaktı hızlı hızlı, tenlerimiz eriyecekti birbirimizde, öpüşmelerimiz sevişmelerimiz hiç bitmeyecekti ,hayatımızın en önemli en güzel gecesi olacaktı o gece.bize ait olacaktı, biz yaşayacaktık, biz taşıyacağız ömrümüzün son anına kadar.o gece bir aşk nasıl yaşanırsa öyle yaşıyacaktık tüm hazırlıkları tamamlamıştık.otobüs bileti alınmış, otelden yerimiz ayırtılmıştı. 18. mart’ta gece 24 otobüsüne bilet aldım.19.mart sabahı saat:8 de onunla olacaktım. aşkıma giderken zaman geçmiyordu bir türlü.nihayet ona yakınlaşmaya başladıkça heyecanım da artıyordu.aşkım da erkenden kalkmıştı beni karşılamaya gelecekti terminale.fakat otobüs 20 dakika erken geldi.ben gelmiştim ama aşkım yeni çıkıyordu evden geldiğimi duyunca inanamadı çok üzüldü ben karşılıycaktım seni.. dedi üzgün bir şekilde bende-yine sen karşılıycaksın ben bekliyorum dedim o an onu gördüğüm o anı unutamıyorum. beni arıyordu telefonla. -geldim nerdesin aşkım ha tamam gördüm seni.. —sen nerdesin aşkım ben göremedim ama diyorum. —dön arkanı taksilerin ordayım. dönüp baktım ona uzaktaydı ama yanımdaydı. içimi bir heyecan fırtınası kaplamıştı. günlerdir ilk karşılaşmamızda neler yapıcam diye hayal ediyordum. hatta kendi aramızda espiri bile yapıyorduk. ben seni görünce hemen kucağına atlıycam bak sakın düşürme beni yere sıkı tut yoksa ikimizde düşeriz diye gülüşüyorduk. hemen sımsıkı sarıldık. onun kokusunu çektim içime. işte eşim benimleydi o kadar güzel bir duyguydu ki o an bile bitsin istemedim öyle ona sarılmış saatlerce durabilirdim. taksiye binip otele geldik. odada tekrar sarıldık birbirimize sımsıkı. daha sonra buluştu dudaklarımız. birlikte olmak istiyorduk ama önemli olan sevgiydi, aşktı bizim için. hayal ettiğimiz herşeyi yaptık aşkımla. beraber uyuduk sarmaş dolaş, beraber günaydın dedik güne. şakalaştık, güldük, hüzünlendik ben 20.martta geri dönecektim. çünkü zamanımız kısıtlıydı. ama geri dönüş gününü hiç düşünmedik sadece anı yaşadık. ayrılmak çok zor gelse de hiç belli etmedik birbirimize. ağlamamak için zor tutuyorduk kendimizi. çünkü çok güzel 2 gün geçirdik. ben eşimi çok seviyorum onun sevgisini hiç bir şeye değişmem. 2 aydır devam eden muhteşem, harika bir beraberliğimiz var. onu çok seviyorum, o benim şahaserim, o benim dünyam, o benim herşeyim o benim eşim. teşekkürler aşkım bana senin tarafından sevilme şansını verdiğin için. eskiyen yüzümün yeni gülümseyişi hayatıma hoş geldin iyiki geldin…

cevapla

eşcinselliğin sadece sexten ibaret olduğunu düşünen insanlar var arkadaşlar, ve ben buna katılmıyorum.. Sevgilinin kollarında, aynı yastığa başını koyduğunda kokusunu hissederek sarılıp uyumak yok mu eşcinsellikte? Eşimle (lezbiyenim) aynı yastıkta yatıp kokusunu taaa ciğerlerime kadar çekerek uyuyorum. Bence hayatta bundan daha güzel bir duygu yoktur. Sex duygulardan sonra gelir bence.. Tüm eşcinsel Dostlarımıza selam olsun.. biz cıvıl cıvıl rengarenk insanlarız.. Eğer aradığımızı bulamıyorsak bırakalım arayan bizi bulsun.. ;)

cevapla

derin bir iç çekmeyle başladım yazmaya :)) belki de neyi nasıl anlatacağımı nerden başlamam gerektiğini bilmediğim için... Beden olarak bir bayanım ama ruhum ve beynim çocukluğumdan beri bir erkek gibi hareket ediyor.. Görünüş olarak da tarz olarak da hiç bir zaman bı kız gibi olmadım. çünkü olsaydım bu ben olmaycaktım... yıllar geçti büyüdük.. ilişkilerim olmaya başladı. ilk kız arkadaşım ilk acımdı.. severek ayrıldık , evlendi ve gitti. 10 yıldır görmüyorum... dedim ya ilk acımdı. yıkıldım. yaşadığım şehri ünviversite okuma bahanesiyle terkettim.. hayatıma başka insanlar, yeni aşklar, yeni acılar girdi yıllar birbirini kovalarken... Acıları aşklar, aşkları acılar takip etti.. Sonunda acıyı kabullendim daha çok mutluyken en başındayken koydum diğer cebime de acıyı. biliyordum ki o da gidecek günün birinde... Hep heterolarla ilişkim oldu. zordu ama mükemmeldi... Daha en başında peşin peşin anlatırdım onlara girdikleri bu kapının hep açık kalacağını... bir gün evlenmek isterse, çocuk sahibi olmak isterse kaldı ki bütün kızların rüyasıdır bu ikisi de. o yüzden en başında söyledim "ben bunları veremem sana gitmek istersen kapı sonuna kadar açık" dıye... Durmadılar gittiler de zaten :)) uzun ilişkilerim oldu, evlenen kız arkadaşlarım... hala arar sorarlar beni onların dunyasında hep özel ve hep ilk ve son olmak bana yetiyor aslında, asla unutamayacaklarını biliyorum vazgeçseler bile..

Aldığım son darbe ağır geldi ama. yıkıldım bir an için ama yine de çabuk toparladım allaha şükürler olsun ki.. 2 yıllık kız arkadaşım kardeşım dediğim erkek arkadaşımla (kaldıkı aynı evi paylaştık bu iki sene boyunca) beni aldattı... bunu öyle bir zamanda yaptı ki babamı kaybetmek uzere oldugum bir zamanda, hastanede babamın başında beklerken onlar benim evimde aşk oyunları oynamaya başlamışlar ve ben buraya döndüğümde bana 6 ay boyunca oynadılar. sonunda yakaladım ama hala diyorum ki keşke yakalamasaydım, keşke anlamasaydım, keşke canım o kadar acımasaydı... ama derler ya yaşanan en kötü şeyde bile bir hayır vardır diye. sanırım bizimkisi böyle bişeydi... ayrılalı 10 ay oldu. işin kötü tarafı aynı apartmanda oturuyoruz hala. 10 aydır göruyorum yan,i ikisini de el ele kol kola. Allah bana çok büyük bir sabır verdi.. Artık canım acımıyor gördüğümde demek istiyorum ama yaptığı onca şeye rağmen bu bir anlık çok kısa bir an gözgöze geldik kötü olduğumu hissettim... Olmuyor. hala canımı acıtabiliyor ama aldırış etmiyorum kendime.. acıma tuz basıyorum resmen...

diyeceğim o ki; aşk zor, aşk cesurların işi keşke herkes bizim kadar cesur olsa, keşke herkes bizim kadar sevebilse, sevgiye değer verse sadece... toplumun gözünde cinsel objeyiz ne yazık ki ama bilmedikleri birşey var, yüreğimiz o kadar büyük ki, sevgimiz o kadar büyük ki... ve aşkın ne oldugunu imkansızın ne oldugunu zorluklarla elde etmenin ne oldugunu onlardan daha iyi biliyoruz... çünkü biz daha başlarken aslında kaybediyoruz.. uzun zaman olmuştu yazmayalı yazdıkça yazasım geliyor şimdi :)) ama yeter bu kadar.. umarım herkes dilediği, umduğu, beklediği aşkı ve hayatı yaşar... Yüreğinizi görecek hissedecek insanlarla karşılaşırsınız umarım...

hoşçakalın ,sevgiyle kalın , dostça kalın....

                                                          SERSERİ!..

cevapla

Çewre beni hiç ilgilendirmiyor gözüm kimseyi görmüyor maalesef ben de lezbiyenim. Taksim sokaklarında kız arkadaşımla el ele gezdim bu çok gurur verici birşey. Keşke her şey daha basit olsa insanların göz hapsine alınmasak. Seni çok sewiyorum izmirli aşkım

cevapla

ya ben ne kadar eziğim yaaa.aşık olduğum kızın önünde erkek arkdşmdn bahsediyorum sırf lezbiyen olduğumu anlamasın diye. çünkü en yakın arkaşımın kuzeni. onunsa erkek arkadaşı yok hatta kimseyle çıkmamış. öyle güzel bakıyor ki gözlerimin içine gel çek al beni der gibi. off yaa ne acıklı. kahrolsun beni böyle davranmaya iten heterolar... ayça

cevapla

AŞKIMI ARADIM VEE HGİÇ BULAMADIM BEN GALİBA KENDİMİ ÖLDÜRECEM.

cevapla

mrblar bende aşka inananlardan biriyim ve uzun zaman sevgilim olsun diye yapmadıgım kalmadı ve suan cok mutluyum aradıgımı buldum yanı basımdaymısta hıc farkına varmamısım suan birlikteyiz ve askımızın 9.gunu seviyorum işte arkadas asıgım uyuyamıyorum hıc aklımdan cıkmıyor hep onu dusunuyorum oda oyle benı hıc yalnız bırakmıyor hep fırsatında arıyor ve sevdiğini soyluyor inşallah bu böyle devam eder.sizde askı yasayın ınanın cok mutlu olacaksınız.....

SENI SEVIYORUM BITANEM

                         MELİH

cevapla

YASİNİ SEWİYORUM ÇÜNKÜ BİZ BİRBİRİMİZ İÇİN YARATILMIŞIZ YANİ O BENİ SEWİYO BEN ONU SEWİYORUM BİZ ÇOK MUTLUYUZ ALMANYALIM BENİM SENİ ÇOK SEWİYORUM.....

cevapla

Benim delirdiğim onu çok sevdiğim ve onunda benim için delirdiğini bildiğim ama son 2 aydır ayrı olduğum ajgımm, hiç aramıyor bana dönmüyor,benimde cesaretim yok ona gitmeğe... Başlıca sebep annesi beni istemiyordu benden ayrılması için baskılar yapıyordu benim sapık bir lezbiyen olduğumu kızına diyordu ve nasıl ayrılacağını bilemediğinden kafa yapılarımız uymyor hayata bakışımız farklı aynı değiliz diğe bir yalan attı ve bende onu bırakıp gittim şimdi ne yapmam gerektiğini bilemiyorum. çaresizim ve ne yapacağımı bilemiyorum onu çok seviyorum.

cevapla

bazen bir seyleri anlatabilmeyi cok isteriz..sanki anlatinca o bogazimizda dügümlü olan sıkıntıyı biranda ativerecekmisizde rahata erecekmisiz gibi gelir..ama ne yazarsak yazalim kelimeler icimizi anlatmaya yetmez.o kadar anlatilmaz ,o kadar tarif edilmez ve inanilamaz bir mükemmelliktedir ki icimizdekiler,en güzel kelimeleri kullansak da yüregimizi anlatabilmişligin hafifligini bir türlü yaşayamayiz.. sadece anlatmak isteriz halbuki..bir şeyleri degiştirmek degil,kendimizi hakli çıkarmak,karşımızdakini suçlamak,hatalar bulmak ,inandırmak icin değil..sadece icimizdekilerin bilinmesini isteriz bazen.. ama ne kadar anlatsak da ,ne kadar uğraşsak da bunu bir türlü beceremeyiz..o duygularin yogunluğu bizi yer bitirir.kimselere anlatamadikca kendi kendimize dolanir,savaşır dururuz duygularin düşüncelerin içinde..iş bu noktaya geldiyse her şey boşunadir aslında.umut bazen kabullenmeyi ertelemektir sadece.. yaşanılan tek bir an bile unutulmaz ve gözünün önünden geçip durur insanın her an..o ilk öpücük,o bütün vücudunun bir anda titremesi ve sanki o dünyayi yerinden oynatmayi yetecek güç ve heyecan o kadar yenidir ki,gözlerimizi kapattigimiz anda o ana o yere gider,biraz önce yaşanmişcasına yeniden vücudumuzun bütün damarlarinda hissederiz..gözümüzü açtigimizda oldugumuz yer ne kadar da uzak gelir..hem sanki hiç yaşanmamişcasina..hemde birdaha asla yaşanmayacigini çok iyi bildigin icin..

enim hayat boyu,en azindan şimdiye kadar hep tek bir hayalim oldu..tek bir insan..ruhumun eşi,kalbimin yarisi,hayatimin tamamlayan güzelleştiren anlamlandiran diğer yarısı..uzun bir süre aradım durdum..bazen düşünüyorum çok mu fazla ve imkansizdi isteklerim..birlikte yaşanilan bir ev.birlikte uyuduğun ve her sabah gözünü açtiginda yaninda bulduğun bir eş.yan yana uzanip film izledigin...oturup saatlerce konuşabildiğin, zevkle güzel yemekler yaptiğin,ütüye yardim ettigin,aksam üzeri güneş batmaya hazirlanirken balkonda çay içtigin..bazen kavgalar edip ufak bir öpücükle kıyamadigin,başkalarina olan kızgınlıklarını rahatlıkla birbirinden çıkarıp ona bir türlü kızamadıgın,kıskançlığa inanmayan biri olarak bile kendini kıskanırken bulabildiğin,varliğini bildigin icin bütün dünyanın bütün insanların,uçan kuşların bile bambaska güzel geldigi,hicbişeyin seni sinirlendirmeye yetmedigi,hiçbir olumsuzluğun seni düşürmeye yetmediği,günün ortasinda şimdi ne yapiyor diye düşünürken ayni anda telefonun çaldigi ve karşinda sesini duyduğun,kötü olduğunu biliyoken farkina bile varmadan seninde bianda kötü olman,güzel bir haberi seninle paylaşinca kendine olmuş gibi sevinmen,sabah gün doğana kadar camlar buharlaşincaya dek sevişmen,ve bir bedeni kendinde,icinde,senden bir parçaymış gibi hissetmen,aşkının sevginin ve şefkatinin önüne hiç bir duygunun hiçbir şeyin geçemediği,normalde belkide katlanmayacağin şeylere hiç yakınmadan katlanman.ufacik bir gülümseyişinin seni dünyanin ne kadar güzel olduğuna inandirmaya yetmesi..kararlarinda ,planlarinda,ona da yer verdigin,alışveriş yaparken neyi sevip sevmediğine dikkat ettiğin,saygının ve güvenin hiç eksik olmadiği,regl olunca sarilip karnini ısıttığın,herşeyiyle,sevmediğin yönleriyle bile yinede sevdiğin,ve hiç kıyamadiğin,eksikliğine katlanamadiğin,ve bütün bunlardan ve burda olmayan çok daha fazlasindan sonra,ayrı olsanda ,ve bu ayrılıga,ve aslinda bu yarimliğa alişsanda,aslinda alışmak mümkün değildir.elbet birgün bu bütünün iki yarisi da asla hayatin eskisi gibi olmayacağini,ve yarim kaldiğini,yarim olduğunu,ve birdaha kendisi olamayacağini bilir..insan bazi şeyleri yalnizca tek bir kişiyle yaşayabilir..bazi şeylerin hissededilebileceği -belki karşina çıkar-belkide çıkmaz-çoğu zaman da bizler çıkanları görmez ve kaçırırız--tek bir kişi vardir.. hayatimda artik insanin ruhunun diğer yarisinin olmadiğina inandiğim,varsa bile karşilaşma ihtimalinin olmadiğina inandiğim bir dönemdi..evet hayat devam edecekti..hayat devam ediyordu..ama hicbir zaman ben o tek hayalime kavuşamayacaktim.ve aslinda böylesine bir sevginin olmadiği ,yaşanmadiği ve paylaşılmadiği bir hayat,ne kadar yaşanmiş sayılırdı..tam da öyle bir anda,umudumu kaybettiğim bir anda eşimi buldum..ve dedimki..birgün bir nedenle olurda biterse,ve biz kalmazsak,o gün geldiğinde,ben aradiğim bu değilmiş deyip aramaya devam etmiycem..çünkü biliyorum o sensin..böyle olmasi gerekiyormuş deyip yaşamıma devam edicem..biteceğine hiç inanmamıştım..hayat öyle bir şeyki..bazen insan çaresiz kaliyor.. içinde fırtınalar kopuyor,içinde birşeyler canını çok yakıyor.bazen elinde olsa bütün dünyayı yakarmis gibi geliyor insana..bazende okadar yorgun,bitmiş ve tükenmişki dünya umrunda bile olmuyor..sadece uzaklara gitmek kendi kendine kalmak istiyor insan..her ne kadar nereye gittiğin değil giderken içinde neleri götürdüğün olsa da önemli olan,bazen aynı yerde,yakınken yaşadığın uzaklik cok daha acımasızca yaraliyor insanı.. en çok yaralayan ne anlayamıyor insan..beni gercekten sevseydi,gücü herşeye yeterdi,herşeyin üstesinden gelirdik,böyle milyarda bir bulunan birşeyin nasıl değerini bilmez nasıl sahip çıkmaz diyip,buna yanıyor..belkide en çok yaşadıklarina değilde henüz hiç yaşanmamış olanlara,ve bundan sonrada hiç yaşanmayacağini bildiklerine yanıyor.insan ne kadar çok sevdiyse yaralarida o kadar derin oluyo..kendinden ne kadar çok verdiyse,o kadar eksik oluyor sonra.. bazı şeyler çok özel ,tertemiz ve dokunulmamıştır..bazi seyler tektir..o kadar ama o kadar güzeldir ki,,sadece o güzellik de olduklari,bozulmadıkları kırılmadıkları sürece değerlidirler..dorukta yaşanmis bir hayat,tek olan bir hayat yaşandiktan sonra ,baska hicbir hayat gibi devam edemez..hayatindaki baska hickimse gibi olamazsin..sadece o yaşanmışlık güzeldir.o mükemmel halindeyken güzeldir.ve başka şekilde yaşanma şansı yoktur.. bu dünyada insanin eşini bulma ihtimali mi daha zor acaba,yoksa elindekini yıpratmadan,kırmadan,o güzelliği ve eşsizliğiyle sürdürebilmesi mi??? artik herkesin ben olduğu..herşeyin çıkara dönüştüğü..düşünmenin ,paylaşmanin ,değer vermenin,kendinden bişeyleri feda edebilmenin beş para etmediği,herşeyin sahteleştiği,çirkinleşen böylesi yozlaşmış bir dünyada insan sevgiyi ne derinlikte yaşayabilir,mide bulandirici ilişkilere gayet normal gözlerle bakılırken,sevginin aslını yaşayan insanlara,sevginin ötesine geçmiş,kimi 6ayda ,kimi 6günde,kimi 6yılda kendini bir ömür yaşamiscasina doymus sayan,ve bitse bile sevgilerini yüreklerinde ayirdiklari yerlerde hep taşıyan ve yaşayan insalar,tamamen gözardı edilerek ve insan ve sevgi olarak değilde cinsiyet adı altında gözlenerek,ve anormal,mide bulandirici olarak görülüp tuhaf gözlerle bakılıyoken eşimle bir ömür geçirebilmem ne kadar mümkündü acaba... her ask bir bicimde sona erer..ve her bitiş öyle yada böyle kötu izler bırakır..en sonda ,mahcup bir edayla *OLSUN* deyişe dönüşmesidir aşkı aşk yapan şey..diye okmuştum bir dergide.. tek ve eşsiz olan şeyleri unutamiyor insan..olsun..yaşanan herşey güzeldi..üzülse de cani acisa da kizamiyor..kiyamiyor..ama bazen vazgeçmek gerekiyor..yüreğimin yarisi,eşim, bunu yaşama yolunun olmadiğina karar vermişken..nasıl nasıl yaşayabiliriz demişken..kimselere açıklayamayıdığı bir şeyi yaşama hakkini kendinde bulamazken..ve yaşamamayı yada kendi içinde tek başına yaşamayı seçmişken..bana kendi halime çekilmekten başka ne düşerki..

yüzlerce kez dinlediğim şarkının sözlerindeki gibi...

    artik hayatimdan çıksan diyorum..
    bu ikili delilik sona erse!
    ikimiz içinde en hayırlısını diliyorum..
    hiç olmamiş gibi davranabilmeyi
    bu yokediciliği anlayabilmeyi 
    bir bilsen ne kadar yürekten istiyorum..
    lütfen görmeyeyim seni
    bi yerlerde karşima çıkma
    konuşmayalim,bakışmayalım ne olursun..
    ben bittim artık kalmadım..

ne pahasına olursa olsun ruhunun eşini bulanlara-ki bulan mutlaka anlar-bir ömür devam ettirebilmeleri dileğiyle..

dünyayı güzellikler kurtaracak ve herşey birini sevmekle başlayacak..

cevapla

Türkiyede yaşıyorum. Türküm ama sırf cinsel tercihimden dolayı türk olmaktanda türkiyede yaşamaktan da vazgeçme aşamasındayım.. Aşk bu dünyadaki en kutsal şey ve biz eşcinseliz biz de aşık oluyoruz biz de seviyoruz biz de paylaşıyoruz gizlice yasakca özgürlüğümüzü elimizden alıyolar.. Ama Türkiyeden fazlasini bekliyemeyiz.. Aşka saygısı olmayan bi toplumun böyle bi olguya sahip çıkması yada saygı duyması mumkun değilmiş gibi geliyo.. Eğer bir gün Türkiyede insanlar beni sırf cinsel tercihimden dolayı kücük görmekten insandışı, ucübe hastalıklı, görmekten vazgeçerse benim çektiğim acilari bilmeden vazgeçerse ben kendi vatanimda aşık olabilirim.. Ama bu şartlarda aşkın adı sadece yasak..

cevapla

ben bir eşcinselim sevgilimi bende alıp sokaklarda gezmek istiyorum

cevapla